Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Geografia » Liceum » Geografia fizyczna » Metody określania wieku skał

Metody określania wieku skał

Ustalenie wieku względnego skały polega na określeniu ery, okresu lub epoki, w których powstała skała. Natomiast wiek bezwzględny skały to ilość lat, jaka upłynęła od jej powstania.

Do określenia wieku względnego służą:

- zasada superpozycji - zgodnie z tą zasadą warstwa skalna położona wyżej jest młodsza od leżącej niżej. Zasada ta może być stosowana na obszarach nie zaburzonych tektonicznie;

- metoda tektoniczna - polega na analizie niezgodności ułożenia warstw. Pozwala na ustalenie czasu ruchów górotwórczych, transgresji i regresji morskich;

- metoda paleontologiczna (skamieniałości przewodnich) - polega na określaniu wieku względnego skały na podstawie zachowanych w skale szczątków roślinnych lub zwierzęcych. Skamieniałością przewodnią może być skamieniałość organizmu żyjącego w konkretnym okresie lub epoce geologicznej, na znacznych obszarach kuli ziemskiej. Na przykład: skała, w której znaleziono skamieniałości archeocjatów, pochodzi z kambru, bo tylko w tym okresie żyły te zwierzęta;

- metoda archeologiczna - stosowana jest do określania wieku skał młodych, w których zachowały się wyroby wytworzone przez ludzi (np. naczynia).

Wiek bezwzględny skały można ustalić dzięki następującym metodom:

- metoda radiometryczna - jest to wykorzystanie zjawisk rozpadu pierwiastków promieniotwórczych w skale. Najczęściej stosuje się metodę uranową. Każdy pierwiastek promieniotwórczy ma określony czas połowicznego rozpadu. Dla uranu 238 wynosi on 4,5 mln lat. Oznacza to, że po upływie tego czasu połowa uranu ulegnie rozpadowi i przemieni się w ołów. Po upływie kolejnych 4,5 mln lat znów rozpadowi ulegnie połowa uranu zawartego w skale. Ustalenie wieku skały polega na obliczeniu stosunku uranu do ołowiu. W metodzie radiometrycznej stosuje się też inne pierwiastki (stront, potas). Do badania wieku szczątków organicznych stosuje się izotop węgla C 14. Podczas życia organizmu gromadzi się w nim węgiel C14. Czas połowicznego rozpadu węgla aktywnego wynosi 5570 lat. Dzięki określeniu wieku szczątków organicznych można pośrednio ustalić wiek skały, w której te szczątki się zachowały;

- metoda dendrochronologiczna - należy do metod biologicznych. Polega na badaniu słojów przyrostu rocznego w pniach drzew żyjących, kopalnych oraz drewna pochodzącego ze starych budynków. Porównanie słojów w różnych pniach pozwoliło na określenie przebiegu warunków wegetacji do 8200 lat wstecz;

- metoda pyłkowa (palinologiczna) - polega na badaniu pyłków roślinnych. Najczęściej bada się pyłki zawarte w torfie lub w osadach na dnie jeziora. Pozwala to na określenie warunków wegetacji i zmian szaty roślinnej na pewnych obszarach.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij